ประโยคยืดหยุ่นเพียงไม่กี่แบบก็รับมือร้านอาหารส่วนใหญ่ได้: ขอเมนู ชี้อาหาร บอกจำนวน แจ้งข้อจำกัดด้านอาหารให้ชัด และขอชำระเงิน ไม่ต้องพูดยาวอย่างสมบูรณ์แบบ
รูปแบบพื้นฐานที่ปลอดภัยที่สุดคือ
我要这个。 Wǒ yào zhège. — เอาอันนี้
เพิ่มจำนวนเมื่อจำเป็น เช่น 我要两份这个。 (Wǒ yào liǎng fèn zhège.) “เอาอันนี้สองที่”
ขอที่นั่งและเมนูอย่างไร?
ที่ทางเข้า บอกจำนวนคนว่า 三位。 (Sān wèi.) “สามคน” 位 (wèi) เป็นลักษณนามสุภาพสำหรับคน
- 有三个人的位子吗？ — มีโต๊ะสำหรับสามคนไหม?
- 请给我菜单。 — ขอเมนูหน่อย
- 有英文菜单吗？ — มีเมนูภาษาอังกฤษไหม?
ในร้านสบาย ๆ แค่บอกจำนวนคนก็มักเพียงพอ
วิธีสั่งอาหารที่ง่ายที่สุดคืออะไร?
การชี้เป็นเรื่องปกติ ใช้ 这个 (zhège, อันนี้) กับจำนวน
- 来一份这个。 — อันนี้หนึ่งที่
- 我们要一个宫保鸡丁。 — เอาไก่กงเป่าหนึ่งจาน
- 再来一碗米饭。 — ขอข้าวอีกหนึ่งถ้วย
份 (fèn) ใช้นับที่หรือส่วน 碗 (wǎn) นับถ้วย 杯 (bēi) นับแก้ว และ 瓶 (píng) นับขวด หากไม่รู้ลักษณนามเฉพาะ ใช้ 个/個 (ge) ก็ยังเข้าใจได้
ขอคำแนะนำจากร้านอย่างไร?
- 你们有什么推荐的？ — มีอะไรแนะนำบ้าง?
- 这里的招牌菜是什么？ — เมนูเด่นของที่นี่คืออะไร?
- 这个辣吗？ — อันนี้เผ็ดไหม?
ถ้าคำตอบเร็วเกินไป ถามว่า 可以说慢一点吗？ (Kěyǐ shuō màn yìdiǎn ma?) “พูดช้าลงหน่อยได้ไหม?”
บอกว่าไม่กินบางอย่างอย่างไร?
ถ้าเป็นความชอบ ใช้ 我不吃… เช่น 我不吃猪肉。 “ไม่กินหมู” 不要香菜。 “ไม่ใส่ผักชี” หรือ 不要太辣。 “ไม่เผ็ดมาก”
ถ้าแพ้อาหาร อย่าพูดเพียงว่าไม่กิน ให้พูด 我对花生过敏。 (Wǒ duì huāshēng guòmǐn.) “ฉันแพ้ถั่วลิสง” แล้วตรวจทั้งอาหารและซอส หากแพ้รุนแรงควรพกบัตรอธิบายอาการแพ้ที่แปลชัดเจน และถามร้านโดยตรงเรื่องการปนเปื้อนข้าม
เรียกพนักงานอย่างสุภาพได้อย่างไร?
สบตา ยกมือเล็กน้อย แล้วพูด 你好 (nǐ hǎo) หรือ 不好意思 (bù hǎo yìsi) คำว่า 服务员 (fúwùyuán) เข้าใจได้ แต่การตะโกนเรียกตำแหน่งอาจฟังห้วน อย่าดีดนิ้ว และสังเกตว่าร้านเป็นแบบบริการที่โต๊ะ สั่งหน้าเคาน์เตอร์ สแกน QR หรือบริการตนเอง
ขอ น้ำ ข้าว หรืออุปกรณ์กินอย่างไร?
- 请给我一杯水。 — ขอน้ำหนึ่งแก้ว
- 我们还要两碗米饭。 — ขอข้าวเพิ่มสองถ้วย
- 请给我一双筷子。 — ขอตะเกียบหนึ่งคู่
- 有勺子吗？ — มีช้อนไหม?
ถ้าต้องการน้ำเย็น ให้ขอ 冰水 (bīngshuǐ) โดยตรง เพราะธรรมเนียมแต่ละพื้นที่ต่างกัน
ขอเช็กบิลเป็นภาษาจีนอย่างไร?
พูด 买单，谢谢。 (Mǎidān, xièxie.) “คิดเงินด้วย” หรือ 结账，谢谢。 (Jiézhàng, xièxie.)
- 可以刷卡吗？ — จ่ายบัตรได้ไหม?
- 可以分开付吗？ — แยกจ่ายได้ไหม?
- 可以打包吗？ — ห่อกลับได้ไหม?
วิธีชำระเงินต่างกันตามพื้นที่และร้าน ตรวจป้ายหน้าเคาน์เตอร์แทนการคิดว่าเงินสด บัตรต่างประเทศ หรือกระเป๋าเงินเฉพาะจะใช้ได้เสมอ
ควรฝึกบทสนทนาสั้นแบบไหน?
พนักงาน: 几位？ — กี่ท่าน?
คุณ: 两位。我们要这个和这个，再来两碗米饭。
สองคน เอาอันนี้กับอันนี้ แล้วก็ข้าวสองถ้วย
พนักงาน: 要辣吗？ — เอาเผ็ดไหม?
คุณ: 微辣就好，谢谢。 — เผ็ดนิดเดียวก็พอ ขอบคุณ
ฝึกกับอาหารที่คุณจะสั่งจริง เปลี่ยนเพียงชื่ออาหาร จำนวน และข้อจำกัดด้านอาหาร ก็จะได้รูปแบบที่ใช้ซ้ำได้โดยไม่ฟังเหมือนท่องจำ
